เขาใหญ่จริงๆ
Comments (0) 
เป็นอีกครั้งที่มีโอกาสได้กลับบ้าน ที่นครราชสีมา หรือโคราช บ้านเรา ผ่านปากช่องเจอทางขึ้นเขาใหญ่น่าสนใจมิใช่น้อย ในใจคิดแต่ i-prai ก็ได้แอะใจไม่ เรื่องวุ่นวายทั้งหมดก็ได้เริ่มต้นจากจุดนี้นี่เอง
17.00 น. เทียบเวลากับโขงเจียมเรียบร้อยว่าเวลาตรงกัน เลี้ยวรถสุดสวยคู่ใจ ขึ้นเลยในใจคิดจะข้ามไปลงอีกฝั่งของเขาใหญ่ซะหน่อย บอกก่อนนะครับว่าไม่เคยทำอย่างที่พูดมาก่อนนี่เป็นครั้งแรก
17.20 น. ระหว่างทางก็เจอช้างด้วยครับ พระเจ้าน่าตื่นเต้น อะไรขนาดนั้น อากาศภายนอกหนาวเย็นพอสมควร มืดลงเรื่อยๆ นั่นคือสิ่งที่ไพรกังวล เราไม่สามารถอยู่บนเขาใหญ่ได้ตามลำพัง แทนนที่จะเลี้ยวรถกลับ ไม่ครับเค้าเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ
17.30 น. น้ำตกเหวสุวัต คือจุดหมาย แต่เจ้าหน้าที่บอกปิดแล้ว และให้เรียบกลับลงเขาไปก่อนมืดเพราะอุทยานได้ปิดแล้ว ตอนนี้มืดเสียแล้วความหนาวเย็นจากแอร์ในรถทำให้รู้ว่าข้างนอกนั่นก็คงจะหนาวไม่น้อยไปกว่ากัน เพราะระหว่างที่ขับรถย้อนมานั้น เราเห็นลิงแม่ลูกคู่นึงกำลังกอดกันแน่น
17.40 น. ไม่แน่ใจว่าเวลาล่วงเลยมานานขนาดไหนแล้วเรากำลังจะหาทางกลับมีทางให้เลือกคือลงทางฝั่งวังนำ้เขียวซึ่งเราก็ไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่สิ่งที่เกิดกับเราคือ เราเจอเจ้าหน้าที่กลุ่มนึงเราเสียอยู่ ขวางทางอย่างเห็นได้ชัดว่าจงใจ คนพวกนั้นบอกให้เรารอแป้บนึง และแล้วนาฬิกาที่ซื้อมาจาก แม่สายก็บอกว่ามันนานเกินไปแล้ว เรารอไม่ได้อีกแล้วมืดแล้ว
17.50 น. เหลือเวลาอีกน้อยมากที่เราจะลงจากเขาใหญ่แสนสวย ที่ตอนนี้ไม่เหลือความสวยให้ชื่นชมอีกต่อไปเพราะมีใครบางคนได้ป้ายสีดำ เรากลับรถอย่างทุรักทุเล เพราะความแคบของถนนพร้อมกับความชื้นแฉะ
18.00 น. ด้วยความคะนองอีกครั้งเราเลือกที่จะลงฝั่งปราจีนบุรี ระยะทางไกลมาก ด้วยความกลัว จึงขับรถเร็วพอสมควร ในใจคิดอย่างเดียวขอให้ออกจาที่นี่ให้เร็วที่สุด ยิ่งเรียบเหมือนไกลขึ้นทุกที สายตาผมเหลือบมองข้างทางก็มีป้ายเตือน รวมถึงบอกถึงที่อยู่ของสัตว์ต่างๆที่ผมไม่เคยอยากรู้เลย นั่นยังไม่น่ากลัวเท่ากับการเห็น มูลของช้างตลอดการเดินทาง ถ้ามันออกมาอีก มืดๆอย่างนี้จะทำอย่างไร เครียดจนตัวเย็นเฉียบ
19.00 น. ถึงซะทีทางออก ไม่ไม่ใช่แค่ทางออกธรรมดา มันหมายถึง อิสระภาพ และอื่นๆทั้งหมดทั้งปวงที่ผมไม่สามารถจะบรรยายได้หมด ลงมาได้จะ กาแฟ Amazon เลย แถมล้างหน้าล้างตา ยังไม่พอผมยังโดนหุ้นส่วนที่ไปด้วย ใช้มืออันเรียวงาม วางลงที่ใบหู อีก 200 นิวตัน…
วันนี้ก็เป็นอีกวันหลังจากที่เราเปิดบริษัท อ่านได้ที่ 
เมื่อผมได้คิดการใหญ่ หลังจากหัดเดินมานานมาก จนไม่รู้ว่าจริงแล้ว ตัวเองเดินได้หร์อยัง การนอนตี 2 เกือบทุกวัน ยกเว้นบางวันทำให้ i-prai ยิ่งมั่นใจ วันนี้จะเป็นวันดีที่จะได้เดินออกจากสนามแข่งหนูซะที หลายคนบอกการมีธุรกิจของตัวเองคือ อิสรภาพ แต่สำหรับ i-prai แล้วมันคือสิ่งท้าทายดังคำของลุงเบนที่กล่าวไว้ว่า “พลังที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง” ผมมีเวลา 6 เดือนที่จะนั่งเล่าความคืบหน้าให้ทุกท่านทราบ ต้องขออภัยด้วที่ไม่ด้วลงลึกในรายละเอียด …
Themocracy