เขาใหญ่จริงๆ
Comments (0) 
เป็นอีกครั้งที่มีโอกาสได้กลับบ้าน ที่นครราชสีมา หรือโคราช บ้านเรา ผ่านปากช่องเจอทางขึ้นเขาใหญ่น่าสนใจมิใช่น้อย ในใจคิดแต่ i-prai ก็ได้แอะใจไม่ เรื่องวุ่นวายทั้งหมดก็ได้เริ่มต้นจากจุดนี้นี่เอง
17.00 น. เทียบเวลากับโขงเจียมเรียบร้อยว่าเวลาตรงกัน เลี้ยวรถสุดสวยคู่ใจ ขึ้นเลยในใจคิดจะข้ามไปลงอีกฝั่งของเขาใหญ่ซะหน่อย บอกก่อนนะครับว่าไม่เคยทำอย่างที่พูดมาก่อนนี่เป็นครั้งแรก
17.20 น. ระหว่างทางก็เจอช้างด้วยครับ พระเจ้าน่าตื่นเต้น อะไรขนาดนั้น อากาศภายนอกหนาวเย็นพอสมควร มืดลงเรื่อยๆ นั่นคือสิ่งที่ไพรกังวล เราไม่สามารถอยู่บนเขาใหญ่ได้ตามลำพัง แทนนที่จะเลี้ยวรถกลับ ไม่ครับเค้าเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ
17.30 น. น้ำตกเหวสุวัต คือจุดหมาย แต่เจ้าหน้าที่บอกปิดแล้ว และให้เรียบกลับลงเขาไปก่อนมืดเพราะอุทยานได้ปิดแล้ว ตอนนี้มืดเสียแล้วความหนาวเย็นจากแอร์ในรถทำให้รู้ว่าข้างนอกนั่นก็คงจะหนาวไม่น้อยไปกว่ากัน เพราะระหว่างที่ขับรถย้อนมานั้น เราเห็นลิงแม่ลูกคู่นึงกำลังกอดกันแน่น
17.40 น. ไม่แน่ใจว่าเวลาล่วงเลยมานานขนาดไหนแล้วเรากำลังจะหาทางกลับมีทางให้เลือกคือลงทางฝั่งวังนำ้เขียวซึ่งเราก็ไม่เคยเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่สิ่งที่เกิดกับเราคือ เราเจอเจ้าหน้าที่กลุ่มนึงเราเสียอยู่ ขวางทางอย่างเห็นได้ชัดว่าจงใจ คนพวกนั้นบอกให้เรารอแป้บนึง และแล้วนาฬิกาที่ซื้อมาจาก แม่สายก็บอกว่ามันนานเกินไปแล้ว เรารอไม่ได้อีกแล้วมืดแล้ว
17.50 น. เหลือเวลาอีกน้อยมากที่เราจะลงจากเขาใหญ่แสนสวย ที่ตอนนี้ไม่เหลือความสวยให้ชื่นชมอีกต่อไปเพราะมีใครบางคนได้ป้ายสีดำ เรากลับรถอย่างทุรักทุเล เพราะความแคบของถนนพร้อมกับความชื้นแฉะ
18.00 น. ด้วยความคะนองอีกครั้งเราเลือกที่จะลงฝั่งปราจีนบุรี ระยะทางไกลมาก ด้วยความกลัว จึงขับรถเร็วพอสมควร ในใจคิดอย่างเดียวขอให้ออกจาที่นี่ให้เร็วที่สุด ยิ่งเรียบเหมือนไกลขึ้นทุกที สายตาผมเหลือบมองข้างทางก็มีป้ายเตือน รวมถึงบอกถึงที่อยู่ของสัตว์ต่างๆที่ผมไม่เคยอยากรู้เลย นั่นยังไม่น่ากลัวเท่ากับการเห็น มูลของช้างตลอดการเดินทาง ถ้ามันออกมาอีก มืดๆอย่างนี้จะทำอย่างไร เครียดจนตัวเย็นเฉียบ
19.00 น. ถึงซะทีทางออก ไม่ไม่ใช่แค่ทางออกธรรมดา มันหมายถึง อิสระภาพ และอื่นๆทั้งหมดทั้งปวงที่ผมไม่สามารถจะบรรยายได้หมด ลงมาได้จะ กาแฟ Amazon เลย แถมล้างหน้าล้างตา ยังไม่พอผมยังโดนหุ้นส่วนที่ไปด้วย ใช้มืออันเรียวงาม วางลงที่ใบหู อีก 200 นิวตัน…
ถึงแล้วครับ ตลาดคลองสวน 100 ปี น่าสนใจครับ ไม่รู้จะเม้าท์ยังไงให้เค้า concept i-prai เอาเป็นว่าเดินทางไปไม่ยาก ถ้าไม่โดนจับตรวจฉี่ซะก่อน สินค้าขายเยอะ คนไม่แน่นเท่าไร ลองไปเที่ยวกันนะครับ แล้วเม้นด้วยนะ…
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาผมไปที่ตลาดน้ำบางพึ่ง พระประแดงมาครับ ก็ไม่มีอะไรมากหรอครับ จนได้เจอกับสิ่งหนึ่ง ป้าแก่ๆคนหนึ่งกำลังขายอยู่ มันคือ ไพร สุดยอดครับ ในที่สุดผมก็เจอตัวตนที่แท้จริงของผมแล้ว ด้วยความใคร่รู้ ก็เลยเข้าไปถามซะหน่อย ป้าเล่าให้ฟังว่า มันเป็นญาติห่างๆกะขิง พระเจ้า เรามีญาติเป็นขิง เหรอนี่ แกก็เล่าต่อว่า สรรพคุณของมันนี่สุดยอด อันแรกเลยดังมาก ครีมหมอจุฬา ก็ใช้อีนี่แหละทำ พระเครื่องดังๆทั่วประเทศก็มีอีนี่ผสมอยู่ ชมรมไก่ชนก็ใช้บำรุงไก่ โอ้ดีสุดๆ i-prai ก็เลยถามต่อไปว่า ถ้ามันอยู่ครบ 1000 ปีมันจะเป็นคนได้มั้ย ประมาณว่าเหมือนโสม ป้าตอบอย่างมั่นใจว่า ไม่รู้เหมือนกันไม่เคยอยู่คอยดูมันเลย และผมก็กลับบ้านในใจคิด ตกลงเราเป็นอะไรกัน คนหรือญาติขิงกันแน่
Themocracy